پایان تلخ جست‌وجوی ۵ روزه در دهلران؛ پیکر بی‌جان دومین کودک گم‌شده پیدا شد

همه‌چیز از غروب روز سه‌شنبه ۲۵ فروردین‌ آغاز شد، زمانی که سایه تاریکی بر روستای «برم» در دشت‌عباس دهلران افتاد و جای خالی «علی» و «زین‌العابدین» دو کودک هفت‌ساله، خانواده‌هایشان را در هراس و نگرانی فرو برد.

حالا پس از پنج شبانه‌روز دلهره و جست‌وجوی بی‌وقفه، این قصه پرغصه با پیدا شدن پیکر بی‌جان هر دو کودک در دل آب‌های سرد کانال‌های کشاورزی به پایان رسیده است.

گم‌شدن این دو خردسال در طبیعت بکر اما پرخطر دشت‌عباس، خیلی زود پای نیروهای امدادی، هلال‌احمر، غواصان، یگان‌های پهپادی و سگ‌های زنده‌یاب را به منطقه باز کرد.

در این پنج شبانه‌روز، اهالی روستا دوشادوش امدادگران همه دشت، تپه‌ماهورها و مسیرهای خاکی را وجب‌به‌وجب گشتند، چشم‌ها به افق دوخته شده بود تا شاید ردی از این مسافران کوچک پیدا شود اما طبیعت رازآلود دشت‌عباس پاسخ روشنی برای این بی‌قراری‌ها نداشت.

فرماندار ویژه دهلران دقایقی پیش در گفت‌وگو با خبرنگار ایرنا، از پیدا شدن جسد دومین کودک گمشده روستای «برم» در بخش دشت‌عباس خبر داد.

رویدادی ناگوار که پرونده یکی از تلخ‌ترین حادثه‌های منطقه را پس از پنج شبانه‌روز جست‌وجوی پیوسته و نفس‌گیر امدادگران، غواصان و نیروهای مردمی، با یافتن پیکر بی‌جان هر دو کودک هفت‌ساله بست و ماجرای گم شدن «علی» و «زین‌العابدین یورانی»، دو کودک هفت‌ساله ساکن روستای «برم» از توابع بخش دشت‌عباس شهرستان دهلران سرانجام پایانی غم‌انگیز یافت.

مراد یگانه گفت که حوالی ساعت ۱۴ امروز (شنبه) پیکر یکی از این دو کودک پس از روزها جست‌وجوی مداوم، در محل خروجی یکی از کانال‌های هدایت آب منطقه دشت‌عباس پیدا شد.

وی افزود: ساعتی پیش نیز با پافشاری و کوشش خستگی‌ناپذیر غواصان و همیاری گسترده مردم بومی، پیکر بی‌جان کودک دوم در نقطه خروجی تونل آب کانال سد کرخه پیدا و از آب بیرون کشیده شد.

فرماندار ویژه دهلران با اشاره به شرایط بسیار سخت جست‌وجو و ویژگی‌های خطرآفرین محل حادثه افزود: این کانال هدایت آب که پیکر کودکان در آن پیدا شد، پهنا و ژرفای بسیار زیادی دارد و بخش عمده‌ای از مسیر آن در زیر زمین جای گرفته است و این موضوع، روند یافتن نشانه‌ای از این دو کودک را با دشواری‌های فراوانی روبه‌رو کرده بود.

یگانه توضیح داد که در این پنج روز برای یافتن آن‌ها، جریان آب کانال به‌ صورت پی‌درپی بسته و بازگشایی می‌شد و در جریان همین بستن و باز کردن‌های پیاپی، فشار آب موجب شد تا پیکر این کودکان به سمت خروجی رانده شود و در دید امدادگران قرار گیرد.

بسیج همه ظرفیت‌ها و توان نیروهای امدادی در دشت‌عباس

ناپدید شدن این کودکان خردسال در دل تاریکی، نقطه آغازی بر بی‌قراری و دلهره‌ای عمیق بود که خیلی زود پای نیروهای امدادی هلال‌احمر، یگان‌های پهپادی و سگ‌های زنده‌یاب را به این گوشه از شهرستان دهلران باز کرد.

در این روند طولانی نیروهای هلال‌احمر، مردم بومی منطقه، نیروهای بسیج، اعضای ستاد مدیریت بحران شهرستان و نیروهای هنگ مرزی، با هم‌افزایی و کمک خود، تلاش شبانه‌روزی داشتند.

مدیرعامل جمعیت هلال‌احمر استان ایلام نیز در گفت‌وگو با ایرنا با اشاره به حضور فوری گروه‌های گوناگون در منطقه گفت که با افزوده شدن گروه‌های تخصصی سگ‌های زنده‌یاب (آنست) به توان یگان پهپادی و امدادگران حاضر در صحنه، پایش منطقه با دقت و شتاب بالایی انجام شد.

حمزه محمدی‌مقدم با تاکید بر اهمیت سلامت روان اهالی و خانواده‌های منطقه افزود: به‌ محض آگاهی از ناپدید شدن این دو کودک، گروه‌های «سحر» و «سحاب» جوانان هلال‌احمر با هدف پشتیبانی روانی و اجتماعی در منطقه مستقر شدند.

وی افزود: اعضای این گروه‌ها با گفت‌وگوهای همدلانه و ایجاد فضای امن روانی، کوشیدند فشار روانی برآمده از این رویداد تلخ را کاهش دهند و این پایش‌های روانی برای کاستن از آسیب‌ها همچنان ادامه خواهد داشت.

زنگ خطری که در دشت‌عباس به صدا درآمد

این رویداد تلخ و جانکاه در دشت‌عباس، تنها پایان زندگی دو کودک خردسال نبود، بلکه زنگ خطری جدی و هشداری بیدارباش برای همه خانواده‌ها به‌ ویژه در مناطق روستایی و حاشیه تاسیسات آبی است.

کانال‌های عمیق کشاورزی، رودخانه‌ها و طبیعت بکر پیرامون روستاها، اگرچه بخشی از زندگی روزمره و مایه زیست اهالی به شمار می‌روند اما همواره می‌توانند آبستن حوادثی جبران‌ناپذیر برای کودکان خردسال و ناآگاه باشند.

اکنون روستای «برم» و بخش دشت‌عباس در سکوتی سنگین و ماتمی عمیق فرو رفته است، ماتمی که به تلخ‌ترین شکل ممکن یادآوری می‌کند که تنها یک لحظه غفلت، چگونه می‌تواند به بهای خاموش شدن همیشگی خنده‌های کودکانه تمام شود و داغی همیشگی بر دل خانواده‌ها بگذارد.

پرونده جست‌وجوی پنج‌روزه در دهلران با پیدا شدن پیکر این دو مسافر کوچک بسته شد و انتظار می‌رود این داغ سنگین، نقطه‌ عطفی برای توجه بیشتر به ایمن‌سازی حریم کانال‌های آب و افزایش مراقبت‌های خانوادگی باشد تا دیگر هرگز شاهد تکرار چنین قصه‌های پرغصه‌ای در هیچ گوشه‌ای از این سرزمین نباشیم.