دموکراسی آمریکایی؛ نفت برای ما، آزادی برای شعارها

ترامپ در پاسخ به پرسش خبرنگاری درباره احتمال مدیریت چندساله آمریکا بر ونزوئلا، با صراحت اعلام کرد که این کار برای واشنگتن هزینه‌ای نخواهد داشت، چرا که «ثروت استخراج‌شده از زمین»، به‌ویژه ذخایر عظیم نفتی، بسیار چشمگیر است.

این جمله، به‌روشنی ماهیت نگاه آمریکا به ونزوئلا را نمایان می‌کند؛ نگاهی اقتصادی و سلطه‌جویانه، نه انسانی و دموکراتیک.

در همین چارچوب، ترامپ در کنفرانس خبری خود تلویحاً از احتمال بالای جانشینی معاون نیکلاس مادورو سخن گفت و در مقابل، شانس ماریا کورینا ماچادو، چهره جنجالی اپوزیسیون ونزوئلا و برنده جایزه صلح نوبل، برای رسیدن به قدرت را بسیار اندک دانست.

او صراحتاً اعلام کرد که ماچادو از حمایت کافی در افکار عمومی برخوردار نیست.

ترامپ در واقع آب پاکی را روی دست ماچادو‌ ریخت، کسی که این همه خدمت در حمله آمریکا به ونزوئلا کرد، کسی که جایزه صلح نوبل خود را به ترامپ هدیه کرد.

این موضع‌گیری، زنگ خطری جدی برای آنهایی است که دل به حمایت آمریکا بسته‌اند.

واقعیت این است که آمریکا و شخص ترامپ، تنها نفت ونزوئلا را می‌خواهند و موضوعاتی همچون قاچاق مواد مخدر یا حقوق بشر، صرفاً بهانه‌هایی برای رسیدن به این هدف هستند.

در این میان، جامعه جهانی و حتی سازمان ملل نیز بارها نشان داده‌اند که در بسیاری از بحران‌ها، بیشتر نقش تماشاگر یا بازیچه نظام سلطه را ایفا می‌کنند تا مدافع واقعی ملت‌ها.

این تجربه، می‌تواند درس عبرتی جدی برای کشورها و کسانی باشد که در بزنگاه‌ها، نگاهشان بیش از مردم خود، به خارج از مرزهاست.

و اما
در جمهوری اسلامی ایران، اعتراض یک حق قانونی و به‌رسمیت‌شناخته‌شده است.

اصل ۲۷ قانون اساسی تصریح می‌کند که تشکیل اجتماعات و راهپیمایی‌ها، بدون حمل سلاح و به شرط عدم اخلال در مبانی اسلام، آزاد است.

این اصل در فصل «حقوق ملت» آمده و نشان می‌دهد که حق اعتراض، یکی از حقوق بنیادین مردم است؛ حقی که انقلاب اسلامی نیز از همین مطالبه آغاز شد.

اما باید میان «اعتراض» و «اغتشاش» تفاوت قائل شد.

اعتراض در فضایی آرام، قانونی و بدون خشونت شکل می‌گیرد، اما زمانی که عده‌ای با سلاح، تخریب اموال عمومی و آسیب زدن به جان و مال مردم وارد میدان می‌شوند، دیگر نام آن اعتراض نیست، بلکه اغتشاش است.

امروز بیش از هر زمان دیگری لازم است این مرز روشن شود.

اغتشاش نه‌تنها کمکی به حل مشکلات نمی‌کند، بلکه به کشور، ملت و نظام آسیب می‌زند.

همان‌طور که رهبر انقلاب نیز امروز کردند، اعتراض مردم و بازاریان نسبت به گرانی و افزایش قیمت ارز، حق و مطالبه‌ای به‌جاست، اما اعتراض با اغتشاش تفاوت دارد.

با معترض باید گفت‌وگو کرد و مسئولان موظف‌اند صدای اعتراض قانونی را بشنوند، اما با اغتشاشگر، گفت‌وگو راهگشا نیست و باید با قانون برخورد شود.

امروز در برهه‌ای حساس قرار داریم؛ برهه‌ای که با جنگ روایت‌ها و دروغ‌پردازی رسانه‌های غربی، افکار عمومی هدف قرار گرفته است.

عبور از این مقطع، نیازمند وحدت ملی، هوشیاری، درک واقعیت‌های جهان و تشخیص درست میان اعتراض حق‌طلبانه و آشوب سازمان‌یافته است.

در این روزها که رسانه‌های غربی با تحریف و فریب، ذهن جامعه را هدف گرفته‌اند، فهم تفاوت میان اعتراض و اغتشاش، نشانه بلوغ سیاسی ملت است؛ بلوغی که امنیت و آرامش کشور را تضمین می‌کند.