حماسه حضور در دیار آلامتو؛ ایلامی‌ها برای ایرانِ قوی سنگ تمام گذاشتند

سلام ایلام: یش از آنکه خورشید ۲۲ بهمن ۱۴۰۴ طلوع کند، تاریخِ این دیار گواهی می‌دهد که ایلام، تنها یک استان مرزی نیست؛ بلکه سنگر مستحکم ایران است.

سرزمینی که مردمانش در روزهای سختِ آتش و باروت، در زیر بمباران‌ها ماندند و «مهاجرت» را ننگ دانستند.

ایلامی‌ها که جای‌جای خاکشان با خون سه هزار شهید گلگون شده، وارثان همان پدرانی هستند که با دست خالی در برابر تانک‌های دشمن ایستادند.

این راهپیمایی، تکرار یک عادت تقویمی نیست؛ بلکه تجدید عهدی است که ریشه در غیرتِ زاگرس‌نشینان دارد.

۴۶ سال پیش، نهال انقلاب در این خاک کاشته شد و امروز به درخت تنومندی بدل شده که ریشه‌هایش در دل سنگ‌های کبیرکوه و شاخ و برگش سایه‌بان امنیت کشور است.

حضور امروز، امتداد همان حماسه‌ای است که ثابت می‌کند بلوط‌های کهنسال ایلام شاید زخمی شوند، اما هرگز نمی‌شکنند.

مراسم باشکوه راهپیمایی یوم‌الله ۲۲ بهمن در شهر ایلام، از ساعت ۱۰ صبح روز چهارشنبه با حضور گسترده و کم‌نظیر اقشار مختلف مردم و مسئولان استانی از میدان ۲۲ بهمن آغاز شد.

سیل خروشان جمعیت، پس از عبور از مبدأ راهپیمایی و گذر از زیرگذر چهارراه رسالت، خیابان شهید آیت‌الله حیدری را به رودخانه‌ای از انسان‌های عاشق وطن بدل کردند و در نهایت خود را به میدان شهید کشوری رساندند؛ جایی که قرار بود اجتماع عظیم وحدت، انسجام و یکپارچگی مرزنشینان غیور، بار دیگر چشمان جهانیان را خیره کند.

هم‌صدایی نسل‌ها؛ تصویری از جاودانگی

امروز ایلام تابلویی زیبا از پیوند نسل‌ها بود. کودکان، دست در دست پدران و مادران و یا سوار بر دوش بزرگترها به این جشن ملی آمده بودند تا مشقِ عشق کنند.

آن‌ها با زبان کودکی اما دلی بزرگ، همپای والدین خود فریاد می‌زدند که ادامه‌دهنده همین راه روشن هستند.

در این اجتماع بزرگ، پیر و جوانِ این دیار اگرچه در ظاهر اختلاف سن و نسل داشتند، اما در یک اصلِ بنیادین هم‌دل و هم‌صدا بودند؛ و آن اصل، «ایرانِ عزیز» و «ایرانِ قهرمان» بود.

فاصله‌های سنی در برابر عشق به میهن رنگ باخته بود و همه یک‌تنه برای سربلندی نام ایران ایستاده بودند.

اهتزاز پرچم سه رنگ و پاسخ به تهدیدها

پرچم مقدس سه رنگ جمهوری اسلامی در دستان مردم به رقص درآمد و تصاویر امام راحل و رهبر معظم انقلاب اسلامی بر فراز دستان جمعیت می‌درخشید.

شعارهای کوبنده «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» پاسخی دندان‌شکن به یاوه‌گویی‌های دشمنان بود.

این ملت همان‌هایی هستند که فتنه‌های پیچیده آمریکایی و صهیونیستی را با سلاح «اتحاد ملی» نقش بر آب کردند.

امروز نیز که نقاب از چهره نفاق و فتنه افتاده و آمریکا و اسرائیل خشمگینانه چنگ و دندان نشان می‌دهند، مردم ایلام شانه‌به‌شانه هم ایستادند تا بگویند از کیانِ ایران دفاع می‌کنند و دشمنان راه به جایی نخواهند برد.

همه آمدند؛ از کارگر تا کارمند

از کوچک و بزرگ، کارمند و معلم، کارگر و بازاری، تا مسئول و غیرمسئول، همه در کنار هم سرود جاودانه «ای ایران» را زمزمه کردند و زیر سایه پرچمش برای حفاظت از وجب‌به‌وجب این آب و خاک گام برداشتند.

زنان ایلام؛ اسوه‌های صبر و استقامت

در این میان، حضور بانوان ایلامی شکوهی دوچندان داشت.

زنانی که در سال‌های آتش و خونِ دفاع مقدس، پشتیبان محکم رزمندگان بودند، امروز نیز در صف‌های به‌هم پیوسته و فشرده به میدان آمدند.

شیرزنان زاگرس‌نشین دوشادوش مردانِ این سرزمین، بار دیگر عظمت، غیرت و انسجام ملی ایرانیان را به تماشای تاریخ گذاشتند.

ثبت حماسه‌ای دیگر در تقویم افتخارات ایلام

عقربه‌های ساعت که به ظهر نزدیک شد، اگرچه راهپیمایی فیزیکی در میدان شهید کشوری به نقطه پایان رسید و قطعنامه سراسری با تکبیرهای کوبنده مردم تأیید شد، اما این پایانِ ماجرا نبود.

امروز خیابان‌های ایلام شهادت دادند که محاسبات دشمن در اتاق‌های فکر غربی، فرسنگ‌ها با واقعیتِ کفِ خیابان‌های ایران فاصله دارد.

حضور متراکم و معنادار مردم، خط بطلانی بود بر تمام سناریوهای دلسردکننده‌ای که ماه‌ها در بوق‌های رسانه‌ای دمیده شد.

مردم ایلام امروز به خانه‌هایشان بازگشتند، اما گرمای حضورشان و طنین فریادهایشان، پیامی روشن را به آن‌سوی مرزها مخابره کرد: «تا ایران باقی است، ایلام دژ تسخیرناپذیر انقلاب خواهد ماند.»

برگ زرین دیگری در تاریخ حماسه این دیار ورق خورد تا جهانیان بدانند، پرچمی که با خونِ دل برافراشته شده، با توفان‌های توخالی دشمن بر زمین نخواهد افتاد.